PROTOKÓŁ NR 0012.11.11.2025
Z POSIEDZENIA 
KOMISJI REWIZYJNEJ
Z DNIA 21 LISTOPADA 2025 ROKU

Początek posiedzenia - 11:00
Zakończenie posiedzenia - 13:00

Posiedzenie Komisji otworzył i przewodniczył obradom p. Marek Duklanowski - Przewodniczący Komisji.

W posiedzeniu uczestniczyli członkowie Komisji oraz osoby zaproszone wg załączonych list obecności załącznik nr 1 i 2.

Po stwierdzeniu prawomocności posiedzenia (quorum i prawidłowość zwołania posiedzenia)
Przewodniczący poinformował o obowiązującej klauzuli informacyjnej o przetwarzaniu danych osobowych i zaproponował następujący porządek dzienny posiedzenia:

1.	Rozpatrzenie wniosków w sprawie zmian do porządku obrad.
2.	Przyjęcie protokołu z posiedzenia Komisji w dn. 4.06.2025 r.
3.	Informacje nt. sporu sądowego między Zakładem Unieszkodliwiania Odpadów Spółka z o.o. a Mostostalem Warszawa.
4.	Sprawy różne i wolne wnioski.

Ad. pkt. 1.
Rozpatrzenie wniosków w sprawie zmian do porządku obrad.

Nie wniesiono.

Ad. pkt. 2.
Przyjęcie protokołu z posiedzenia Komisji w dn. 4.06.2025 r.

Głosowanie nad przyjęciem protokołu z dn. 4.06.2025 r.

Za – 4 (jednogłośnie)

Protokół został przyjęty.

Ad. pkt. 3.
Informacje nt. sporu sądowego między Zakładem Unieszkodliwiania Odpadów Spółka z o.o. a Mostostalem Warszawa.

Przewodniczący Marek Duklanowski – dokonał wprowadzenia do tematu sporu między Zakładem Unieszkodliwiania Odpadów a Mostostalem Warszawa. Sięga on lat 2006-2010. Wówczas podjęto decyzję o lokalizacji ZUO na terenie osiedla Międzyodrze – Wyspa Pucka. Przytoczył zapisy protokołu z sesji Rady Miasta z 2018 r. dotyczące wypowiedzi Prezesa ZUO, w której stwierdza on, że Mostostal sobie nie poradził i chciał uciec z kontraktu. Mostostal zażądał od Spółki wydania gwarancji zapłaty na brakującą kwotę ponad 200 mln zł. Spółka tę gwarancję dostarczyła. Tylko gwarancja, której domagał się Mostostal zgodnie z prawem ma pokrywać wynagrodzenie, w związku z czym musiała się zmniejszać przy każdej dokonanej przez ZUO płatności. Mostostal twierdził, że gwarancja jest nieprawidłowa. Gwarancja ta została uzyskana zgodnie z prawem zamówień publicznych. Ponieważ Mostostal uciekł z wielu budów, ZUO się do tego przygotowywało od 2 lat i na 200 mln zł gwarancja podlegała procedurom unijnym. Spór z Mostostalem poskutkował prawomocnym wyrokiem sądu stanowiącym, że zajęcie przez Spółkę kwoty gwarancji w wysokości 33 mln zł było bez prawne. W konsekwencji ZUO zostało zobligowane do oddania Mostostalowi łącznie ponad 59 mln zł (wysokość zajętej gwarancji wraz z odsetkami). Poprosił o przedstawienie stanowiska przez ZUO.

Tomasz Lachowicz – Prezes ZUO – poinformował, że w rzeczywistości prowadzone są dwa postępowania. Pierwsze to postępowanie, które się w tej chwili zakończyło w procesie w postępowaniu apelacyjnym o gwarancję. Natomiast od ponad 7 lat toczy się także postępowanie w sprawie głównej, w której Mostostal domaga się zapłaty, z kolei ZUO domaga się zapłaty kar umownych i zwrotu nakładów, które ZUO musiało podnieść w wyniku zejścia Mostostalu z placu budowy. Dodał, że w postępowaniu głównym ZUO dysponuje opinią biegłego zleconą przez sąd, który potwierdził, że Mostostal zszedł z budowy, ponieważ nie był w stanie zrealizować jej w terminie. W kontekście zajęcia gwarancji poinformował, że ZUO musiało z niej skorzystać, bo nie zrobienie tego byłoby w jego opinii działaniem na szkodę Spółki. Mostostal zostawił rozgrzebaną budowę i wówczas były dwa wyjścia: złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości Spółki (ponieważ istniało poważne ryzyko, że inwestycja nie dojdzie do skutku) lub podjęcie ryzyka i dokończenie inwestycji. ZUO wybrało drugą opcję. Dalsza część realizacji inwestycji została podzielona na dwie części. Pierwsza część to było doprowadzenie zakładu do tego, żeby mógł on zacząć funkcjonować, aby mógł zacząć zarabiać. Przypomniał, że Spółka zaciągnęła zobowiązania i musiała zacząć je spłacać. Reszta prac takich jak np. nasadzenia były kończone później. Odnosząc się do pojawiających się wątpliwości dotyczących tego, jak ta sytuacja wpłynie na mieszkańców poinformował, że nie spowoduje ona podniesienia opłat od mieszkańców. Dodał, że ZUO nie podnosi cen, mimo znacznej inflacji. Spółka przygotowała rezerwy finansowe na wypadek przegranej w sporze sądowym, aby nie wpłynęły one na płynność Spółki. Dodał, że Spółka od trzech lat wypłaca dywidendę i w tym roku wpłaciliśmy do budżetu 15 mln zł, a w poprzednich dwóch latach po 5 mln zł. Niewątpliwie skutkiem orzeczenia sądu w tym roku Spółka nie będzie w stanie wypłacić dywidendy Miastu. Odnosząc się do kwestii sporu sądowego poinformował, że lepiej wytłumaczy to Mecenas. Zwrócił jednak uwagę, że w tej sprawie wydano 6 orzeczeń. Dwa orzeczenia były korzystne dla ZUO (orzeczenie Sądu Najwyższego i Sądu Apelacyjnego).

Wiktor Iwański – Pełnomocnik ZUO – Mecenas – uzupełniając poprzednią wypowiedź poinformował, że w kontrakcie Mostostal był generalnym wykonawcą, jednak miał grupę podwykonawców. Mostostal nie wykonywał samodzielnie żadnych prac. ZUO płaciło bezpośrednio podwykonawcom, co jest dość nietypowym rozwiązaniem, bo zazwyczaj płaci się generalnemu wykonawcy i on rozlicza się z podwykonawcami zachowując marżę dla siebie. Mostostal w połowie roku 2016 przeczuwał, że nie dokończy kontraktu (biorąc pod uwagę stopień zaawansowania) i sprokurował sztuczne podstawy do odstąpienia. Te podstawy były dwie: zażądał gwarancji zapłaty na całą resztę wynagrodzenia (około 220 mln zł) oraz zarzucił ZUO brak woli współpracy. Brak woli współpracy wyglądał tak, że Mostostal w piątek zarzucił brak współpracy, termin na odpowiedź upływał we wtorek, a w środę w Sekretariacie Mostostal złożył odstąpienie. Jeśli chodzi o rzekomy brak współpracy, biegły sądowy przyznał rację ZUO w postępowaniu głównym. Jeśli chodzi o gwarancję zapłaty, to żądanie wykonawcy wiąże w dwóch elementach: wysokość i termin. Wysokość została dochowana, termin został dochowany. ZUO dodało jedynie dodatkowe zastrzeżenia, że gwarancja zapłaty obejmuje tylko wynagrodzenie. Wynika to z przepisów i jest oczywiste, bo jak dokonamy potrącenia, to zmniejsza się kwota i gwarancja jest należna tylko za zatwierdzony zakres pracy. Czyli wtedy kiedy się należy wynagrodzenie, wtedy się należy gwarancja. Mostostal zakwestionował te gwarancje zapłaty. Skorzystał on jednak z tricku, który stosowało wielu wykonawców w tamtym stanie prawnym: żądać gwarancji zapłaty, a potem uznać, że nie spełnia ona wymagań i na tej podstawie odstąpić od umowy. W połowie czerwca 2016 r. mieliśmy wówczas sytuację, w której Mostostal zszedł z placu budowy, a do ZUO zgłosili się niespłaceni podwykonawcy Mostostalu. W tym kontekście ZUO pociągnęło gwarancję. Były przyczyny kontraktowe, dla których ZUO mogło pociągnąć gwarancje wykonania, tj. porzucenie placu budowy bez podstawy. Kolejną podstawą byli podwykonawcy. Inwestycja była zaawansowana w 70-80%. Trzeba było ją dokończyć. Koszty dokończenia zawsze są wyższe, bo trzeba zaangażować nowego wykonawcę. Jednocześnie trzeba maksymalizować szanse, pozostania przy swoich podwykonawcach, bo nowi będą zaczynać od początku. W związku z powyższym gwarancja została zrealizowana. Na przedstawionym tle toczą się dwa procesy. Pierwszy proces właśnie się zakończył. W tym procesie Mostostal domagał się zwrotu gwarancji, ponieważ według niego została one zrealizowana bezpodstawnie. W drugim procesie obie strony wysuwają swoje roszczenia. Roszczenia ZUO dotyczą naprawy szkód związanych z opuszczeniem budowy przez Mostostal (koszty zaangażowania nowego wykonawcy; koszty przedłużenia okresu; opłacenie inżyniera kontraktu; koszty wystawienia gwarancji zapłaty; utracone zyski, kary umowne). Sumarycznie jest to ponad 200 mln zł roszczeń ZUO. Z kolei Mostostal domaga się roszczenia w wysokości, około 70 mln zł nierozliczonych prac. Te roszczenia nazywamy sprawą główną. One są w Sądzie Okręgowym od 7 lat. Jesteśmy na etapie opinii biegłego. Jeśli chodzi o podwykonawców Mostostalu, których ZUO opłaciło, to oprócz jednego podmiotu, Mostostal uznał roszczenia tych podwykonawców w 100%. Cały spór sądowy toczy się od 8 lat, w jego wyniku sądy wydały 6 wyroków. W pierwszym wyroku Sąd Okręgowy w Szczecinie zajmuje następujące stanowisko: w czerwcu 2016 zostały pociągnięte gwarancje i liczy się tylko stan faktyczny na ten czas, a na ten moment gwarancja została pociągnięta niejako „w przód”.  ZUO złożyło apelację od tego wyroku. Sąd Apelacyjny podtrzymuje stanowisko Sądu Okręgowego. ZUO składa skargę do Sądu Najwyższego i po kilku latach w wyroku Sądu Najwyższego przyznaje on w 100% rację ZUO. Przyznaje, że sytuacja nie powinna być oceniana wyłącznie na czerwiec 2016, ale powinna być oceniana w świetle kontraktu. Sprawa wraca do Sądu Apelacyjnego. Sąd Apelacyjny wydaje najsurowszy do tej pory wyrok wskazując, że całe postępowanie przed Sądem Okręgowym w Szczecinie powinno podlegać powtórzeniu. Należy ponownie przeprowadzić postępowanie dowodowe w całości, ponieważ nie rozpoznano istoty sprawy. Sprawa wraca do Sądu Okręgowego w Szczecinie. Sąd Okręgowy w Szczecinie przeprowadza jedną rozprawę i wydaje wyrok, w którym pierwotny wyrok zostaje utrzymany. ZUO ponownie składa apelację do Sądu Apelacyjnego. Sąd Apelacyjny oddalił apelację i wniósł o przedłużenie terminu na sporządzenie uzasadnienia i nie wiemy kiedy można się go spodziewać. W międzyczasie toczyło się tzw. powództwo przeciwegzekucyjne. Tylko to postępowanie nie mogło się toczyć z przyczyn proceduralnych po uchyleniu wyroku przez Sąd Najwyższy.

Tomasz Lachowicz – Prezes ZUO – poinformował, że w tej chwili ZUO rozważa dwa rozwiązania: kasacja do Sądu Najwyższego lub kolejne postępowanie. Czekamy na uzasadnienie. Po zapoznaniu się z uzasadnieniem będziemy mogli podjąć decyzję.

Radny Łukasz Tyszler – zwrócił uwagę, że często wyroki sądów są zaskakujące. Zwrócił uwagę, że trzonem sporu z Mostostalu jest postepowanie główne, w którym ZUO wysuwa roszczenia rzędu 200 mln zł od Mostostalu. Zwrócił uwagę, że z perspektywy ZUO ryzyko było bardzo duże, bo w tej sprawie nie można było działać pochopnie ze względu na dbałość o środki publiczne. Zapytał o perspektywę czasową zakończenia głównego postępowania.

Wiktor Iwański – Pełnomocnik ZUO – odpowiedział, że dotychczasowy przebieg postępowania i próby znalezienia biegłych wskazują na jego złożoność. Dodał, że roszczenia wysuwają obie strony sporu. Sąd musi przeprowadzić pod względem funkcjonalnym dwa postępowania. Każde z nich wymaga opinii biegłego. Jesteśmy w połowie – sąd jest w trakcie oceny roszczeń Mostostalu. Jednak jeszcze czeka cała praca związana z oceną roszczeń ZUO. W zwykłym toku procesu można byłoby oczekiwać zakończenia w przeciągu 2 lat.

Radny Krzysztof Romianowski – zwrócił uwagę, że przekaz medialny nie oddaje zawiłości tej sprawy. W kontekście decyzji o uruchomieniu gwarancji zapytał, czy Prezes ZUO dysponował opinią prawną co do ryzyk procesowych oraz potencjalnych konsekwencji finansowych? Zapytał, jak w tej sytuacji wyglądała korespondencja z Miastem i Radą Nadzorczą Spółki? Czy ZUO informowało na bieżąco o potencjalnych konsekwencjach takiej decyzji?

Tomasz Lachowicz – Prezes ZUO – wyjaśnił, że proces decyzji o skorzystaniu z gwarancji był dynamiczny. ZUO współpracowało i przygotowywało wszelkie uzgodnienia razem z kancelarią prawną. Ryzyka były definiowane i przekazywane do Właściciela. Była stała współpraca z Miastem w tym zakresie, a rozwiązania były rozważane wspólnie. Zwrócił uwagę, że podwykonawców przysłał Mostostal mówiąc, że ZUO im zapłaci. Dodał, że ZUO mogło podjąć ryzyko zajmując gwarancję lub zrezygnować z kontraktu tracąc 300 mln dofinansowania i zostając z długiem w banku prywatnym. Podkreślił, że ponosi odpowiedzialność za tę decyzję, jednak dzięki tym trudnym decyzjom kontrakt został ukończony a instalacja przynosi korzyści dla Miasta. Dodał, że dużo rozwiązań w ramach kontraktu było rozwiązaniami autorskimi, więc w interesie inwestycji było utrzymanie podwykonawców. Dodał, że wielu z nich prawdopodobnie by zbankrutowało, gdyby ZUO im nie zapłaciło.

Radny Henryk Jerzyk – zwrócił uwagę, że trudno dyskutować z wyrokami sądów i w tym kontekście Komisja powinna przyjąć je jako informację. Zwrócił jednak uwagę, że posiedzenie powinno zakończyć się stanowiskiem, które podkreśli, że ZUO musiało podjąć ryzyko, bo w tym wypadku takie działanie było uzasadnione.

Przewodniczący Marek Duklanowski – poprosił o przekazanie informacji nt. analizy ryzyk, którą Spółka przeprowadziła (jeśli nie stanowi to tajemnicy Spółki). Zwrócił uwagę, że innym rozwiązaniem byłoby nieskorzystanie w gwarancji, próba zaspokojenia roszczeń podwykonawców poprzez np. podwyższenia kapitału przez właściciela lub środków bezpośrednich i później dopiero rościć środki od Mostostalu. Takie rozwiązanie także obarczone byłoby ryzykiem. W kontekście informacji o przekazaniu przez ZUO 15 mln dywidendy w systemie gospodarowania odpadami poprosił o rozwinięcie tej kwestii i wyjaśnienie jak te środki wpływają na cały system? W kontekście przedstawionej gwarancji przez ZUO zapytał, jaka była jej forma? Czy to była wykupiona gwarancja, czy była to gwarancja właściciela, czy może były to środki zapisane w budżecie Miasta? Poprosił o rozwinięcie kwestii zawiązanej rezerwy. W kontekście systemu gospodarowania odpadami w Mieście zwrócił uwagę, że mówiło się o tym, że budowa spalarni zmniejszy presję na podniesienie opłaty za odbiór odpadów. Zapytał jaki procent strumienia odpadów trafia do spalarni?

Tomasz Lachowicz – Prezes ZUO –zaprzeczył założeniu, że mieszkańcy Miasta w ramach opłat za odpady „składają się”, żeby ZUO mogło zwrócić środki do budżetu Miasta w formie dywidendy. Przypomniał, że na 99 mln zł przychodów w tym roku, tylko 30 mln zł było z Miasta i z gmin, które powierzyły GMS zagospodarowanie odpadów. Spółka zarabia również poza systemem miejskim. ZUO przyjmuje komercyjnie odpady np. z Kołobrzegu, ze Stargardu. Dzięki temu, że Spółka zarabia, może od 2021 r. utrzymywać cenę na niezmienionym poziomie. Dodał, że na koszty systemu gospodarowania odpadami wpływają przede wszystkim duże koszty transportu i zbiórki odpadów. Nie można różnicować ze względu na odległość, więc ktoś kto ma dom w Załomiu płaci taką sama cenę jak ktoś, kto ma dom w Centrum. Dodał, że ZUO przyjmuje od Miasta wszystkie odpady, które zgodnie z prawem może przyjąć. W kontekście przedstawianego alternatywnego scenariusza, w którym ZUO miałoby ze swoich środków opłacić podwykonawców Mostostalu, a później rościć od niego zwrot kosztów zwrócił uwagę, że zgodnie z prawem, jeśli kontrakt dopuszczał skorzystanie z gwarancji, to w takiej sytuacji jako Prezes ZUO był zobowiązany z tych gwarancji skorzystać. Zwrócił uwagę, że jeśli nie skorzystałby z gwarancji naraziłby się z kolei na zarzut, że zamiast skorzystać z gwarancji chciałby skorzystać z pieniędzy podatnika. Zwrócił uwagę, że patrząc obiektywnie, ryzyko niedokończenia kontraktu było olbrzymie. Można było albo zwrócić się do banków, jednak który bank pożyczy środki jeśli prawdopodobieństwo, że inwestycja nie zostanie skończona wynosi 90%. Można było także zwrócić się do podatnika, który włożył już 60 mln, aby włożył kolejne 40 mln, bo może się uda. Jednak jeśli kontrakt dopuszczał skorzystanie z gwarancji, to obowiązkiem było skorzystanie przede wszystkim z instrumentów, które dawał kontrakt. Podkreślił, że inwestycję udało się dokończyć także dzięki jego zespołowi, który z determinacją postawił sobie cel dokończenia inwestycji mimo wszystkich przeciwności. To się udało i jest pokłosiem tamtych trudnych decyzji.

Przewodniczący Marek Duklanowski – zapytał, jaki jest udział odpadów kierowanych do spalarni w strumieniu odpadów?

Agnieszka Antkowiak – WGK – odpowiedziała, że rocznie zmieszanych odpadów jest ok. 80 tys. ton, z tego do spalarni kierowanych jest ok. 70%.

Radna Maria Bohuń – w kontekście informacji, że ZUO zachowuje rezerwę na ewentualne roszczenia zapytała ile procent potencjalnych roszczeń są one w stanie pokryć?

Tomasz Lachowicz – Prezes ZUO – poinformował, że ZUO zgromadziło tyle środków, że po wyroku było w stanie zrobić przelew na rachunek Mostostalu i spłacić całą należność.

Radna Maria Bohuń – zapytała, czy w przypadku wygranej w procesie o 200 mln zł, to wówczas te środki będą wypłacane w formie dywidendy? Jako pokrycie środków, które kiedyś Miasto przekazało?

Tomasz Lachowicz – Prezes ZUO – wyjaśnił, że Miasto wyłożyło ponad 30 mln gotówką i dało działkę pod inwestycję. To jest cały wkład Miasta – 60 mln które Spółka dostała od właściciela. Do tej pory z dywidendy ZUO wypłaciło ok. 25 mln zł. Do tego usługi dla Miasta są świadczone taniej, niż gdyby świadczył je inny podmiot.

Radny Łukasz Tyszler – zwrócił uwagę, że dzisiejsza dyskusja pozwoliła na lepsze zrozumienie całej sytuacji. Podkreślił jak ważny jest dla każdego miasta temat wywozu odpadów. Wyraził opinię, że w tamtej trudnej sytuacji, w której wiadomo było, że Mostostal nie dokończy inwestycji z dyskusji wynika, że decyzje były podejmowane za zgodą właściciela czyli Miasta. Poprosił o potwierdzenie, że tak właśnie było.

Tomasz Lachowicz – Prezes ZUO – potwierdził. Dodał, że były to dziesiątki spotkań, rozmów telefonicznych, konsultacji. Wszystko było uzgodnione, były także wszelkie wymagane zgody korporacyjne. Dodał, że problemy z Mostostalem były od samego początku. Mostostal próbował zablokować wypłatę gwarancji, wówczas była kontrola sądowa.

Wiktor Iwański – Pełnomocnik ZUO – potwierdził. Mostostal złożył do sądu wniosek, aby sąd udzielił zabezpieczenia i zakazał ZUO pociągnięcia gwarancji. Początkowo sąd udzielił zabezpieczenia. Oznacza to, że sąd nie rozpoznaje istoty sprawy, tylko wydaje środek tymczasowy dla wyważenia interesów stron. Sąd Apelacyjny uchylił to postanowienie, czyli to zabezpieczenie. Tym samym otworzył drogę do pociągnięcia gwarancji. Uznał, że nie istnieją przesłanki do zakazu jej wstrzymania. Była więc kontrola sądowa tej czynności.

Przewodniczący Marek Duklanowski – podsumował dotychczasową dyskusję. Zwrócił uwagę, że jako Przewodniczącemu zależało mu na tym, aby tę sprawę wyjaśnić i aby informacja dla opinii publicznej była jasna.

Radny Łukasz Tyszler – zaproponował skierowanie do Prezydenta Miasta stanowiska Komisji o treści: „Komisja Rewizyjna Rady Miasta Szczecin na posiedzeniu w dn. 21 listopada 2025 r. przyjęła wyjaśnienia Prezesa Zakładu Unieszkodliwiania Odpadów Spółka z o.o. związane z pojawieniem się w przestrzeni medialnej informacji dotyczącej wypłaty na rzecz firmy Mostostal 59 mln zł w wyniku przegranego procesu sądowego. Komisja Rewizyjna zwraca jednocześnie uwagę, że wszystkie działania Spółki dotyczące tej sprawy były podejmowane w porozumieniu z przedstawicielem właściciela, czy Miasta Szczecin.”

Wobec braku dalszych głosów w dyskusji Przewodniczący poddał ww. stanowisko pod głosowanie.

Głosowanie nad stanowiskiem Komisji o treści: „Komisja Rewizyjna Rady Miasta Szczecin na posiedzeniu w dn. 21 listopada 2025 r. przyjęła wyjaśnienia Prezesa Zakładu Unieszkodliwiania Odpadów Spółka z o.o. związane z pojawieniem się w przestrzeni medialnej informacji dotyczącej wypłaty na rzecz firmy Mostostal 59 mln zł w wyniku przegranego procesu sądowego. Komisja Rewizyjna zwraca jednocześnie uwagę, że wszystkie działania Spółki dotyczące tej sprawy były podejmowane w porozumieniu z przedstawicielem właściciela, czy Miasta Szczecin.”

Za – 5 (jednogłośnie)

Stanowisko stanowi załącznik nr 3 do protokołu.

 

Dziennikarka Gazety Wyborczej – zwróciła uwagę, że padła informacja, że w procesie głównym Mostostal domaga się od ZUO 70 mln zł. Jednak dziennikarze w roku 2018 byli informowani, że chodzi o kwotę 90 mln zł.

Wiktor Iwański – Pełnomocnik ZUO – wyjaśnił, że prawdopodobnie wynika to z tego, że jest to kwota 90 mln zł brutto, czyli ok. 70 mln zł netto.

Dziennikarka Gazety Wyborczej – zapytała, jaką kwotę musiało zapłacić ZUO podwykonawcom w 2016 r.?

Wiktor Iwański – Pełnomocnik ZUO – odpowiedział, że była to kwota przewyższająca kwotę gwarancji. Kwota gwarancji to było ok. 33 mln zł. Natomiast sumując wszystkich podwykonawców to kwota była ponad 50 mln zł.

Przewodniczący Marek Duklanowski – podsumował dyskusje oraz podziękował za przekazane informacje.

Ad. pkt. 4.
Sprawy różne i wolne wnioski.

Nie zgłoszono.

Na tym posiedzenie zakończono.

Protokołowała		Przewodniczący Komisji
Anna Powązka Główny Specjalista BRM		Marek Duklanowski